ถ้าหากเราไม่คิดถึงเขา เราคงลืมเขาได้ มันคงจะดีถ้าเราไม่เจอกันเลยสักวัน ไม่ต้องไปสนใจ อาจจะไม่ยากอะไรถ้าเราไม่เจอกันคงลืมไปเอง อยากจะลืมเรื่องราวที่วุ่นวายในใจตัวเอง สักวันคงจะลืมเรื่องราวที่มันผูกมันพัน

อยากจะลืมใครสักคนที่ทำให้เราเหงา ให้เราเศร้า แม้วันนี้เราเสียใจ เพียงนิดเดียวถ้าหากเราไม่ต้องพบเจออะไร ที่มันผูกพันกัน เวลาฉันเจอเธอ เห็นเธอยิ้ม ฉันมีความสุขในใจอย่างไรบอกไม่ถูก ฉันไม่ได้แสดงอะไรให้เธอรู้ ฉันสังเกตุเธอตลอด เธอมายังวันนี้ เธอไปไหน เธอกินข้าวยัง เธอทำอะไร แล้วทำไมฉันกับเธอถึงไม่ค่อยพูดคุยกัน

ทำไมเธอต้องทำเฉยเมยกับฉัน แล้วทำไมฉันคุยกับเธอ เธอต้องทำเหมือนไม่อยากคุยด้วย ทำไม ทำไม ฉันควรจะหนีหน้าเธอไปเลยช่ายมั๊ย เธอจะได้มีความสุข ถ้าฉันเข้ามาวุ่นวายเธอมากไป ฉันต้องขอโทษ  

 

เปิดใจปั๊บ ก็อกหักเลยเรา อุส่าห์แอบมองเธอทุกวัน เห็นว่ายังไม่มีใคร เลยอย่างมองดูให้แน่ใจ ก็มารูว่าเธอมีแฟนแล้ว อกหักแบบไม่ตั้งตัว  

รู้สึกดี เวลาผู้ใหญ่เอามือมาลูบหัว
เหมือนการโอบกอด ด้วยความรัก
ดั่งเป็นกำลังใจด้วยการสัมผัส
รับรู้ถึงความอบอุ่นเข้าสู่...ในหัวใจ
สื่อออกด้วย...แววตา
ฉันหวังสิ่งนี้ทุกๆครั้ง
ในยามที่...ฉันอ่อนแอ

เศร้า เมื่อคิดถึงใครบางคน

เหงา เมื่อคิดถึงใครบางคน

อึดอัด อยากคุยแต่ได้เพียงเก็บไว้

มอง กล้าได้แค่จ้องมองห่างๆ

แววตาสื่อถึงกัน มองก็รู้

พยายามจะเข้าใกล้ แต่ยิ่งห่าง

พูดคุย กับตัวเองว่า ห่วงใยเธอ

ต่างคนอาจไม่แสดงออกให้รู้กัน

ได้เพียงต่างคน ต่างรู้

แต่ไม่กล้าพูด ไม่กล้าเอ่ย